NEDEN?

'' neden?'' sorusu geçiyor aklımdan, beni çıkmazlara ve üzüntülere sürüklemeye devam ederken, ben daha da çok soruyorum neden diye. Canım acıyor.

Utancım diz boyu, nefretim dağlar kadar.

Ben gerçekten iyi biri miyim? 

Her geçen gün kendini oyalayan ve kandıran, aciz, çaresiz, yalnız yaprak tanesi miyim?

Eğer öyleysem bu sararmalardan sonra yere düşmüş olmam gerekmez mi?

 İyi veya kötü, sıcak veya soğuk. 

Tek elimle tutunduğum dar ağacında, gün geçtikçe sararırken daha çok kanıyor, acıyor ve kayboluyorum.

Artık düşmek ve aciz benliğimle baş başa kalmayı diliyorum . 

Yorgun ve vazgeçmiş bir yaprağın, oksijen üretmekten çok  tüketen bir yaprağın; hayat ağacına zarardan başka ne katkısı vardır?